Laten we vooraf even een kader schetsen. De paus is door de katholieke kerk aangesteld als plaatsbekleder van Jezus op aarde. Die heeft dus iets van een goddelijke goedkeuring over zich. Maar god bestaat niet, Jezus heeft nooit bestaan en daardoor bestuurt de paus een imperium dat gebaseerd is op het totale niets. Niet bepaald een man die in de positie verkeert om iets van aardse zaken te vinden.

Maar de paus doet dat toch. Zo is er in Rome een driedaagse conventie over onvruchtbaarheid bij mensen. Paus Benedictus XVI mocht daar ook zijn zegje doen. Zo is volgens hem het huwelijk de enige plaats waar nieuwe mensen gemaakt mogen worden. Dat alles omdat zoiets een uiting van liefde is die vanuit een band komt die niet alleen biologisch, maar ook spiritueel is.

Wetenschappers die zich met kunstmatige vruchtbaarheid bezighouden werden door de paus gewaarschuwd. Die moeten niet de arrogantie hebben om voor god te spelen. Waaruit we opmaken dat de arrogantie geheel en al bij de paus ligt. Want hoe weet die wat god denkt? Buiten dat. God bestaat niet. En daardoor zijn de woorden van de paus per definitie aperte nonsens.