Bij oruzgan.web-log is over de dagelijkse speurtocht naar bermbommen in Uruzgan te lezen van de hand van een luitenant. Niemand de poort uit zonder de genie. Met een mix van techniek, een zesde zintuig en ook mazzel, worden de verborgen explosieven opgespoord. Dat ging vorig jaar augustus een keer mis en werd de ontdekking van een IED een sergeant fataal.

Na alle polariserende hondenhaatstukken van mijn Staffordracistische collega’s, hier een anekdote over een Afghaanse vuilnisbakzwerver met kloten,

Bij Hans staat nog op zijn netvlies gebrand dat hij al liggend op zijn buik een IED aan het blootleggen was. \"Plotseling kreeg ik gezelschap van een spelende hond. Die ging even lekker vlak naast de drukplaat van de bom liggen. Het zweet brak me uit. We hebben hem meteen weggejaagd. Omdat het al laat was, brachten we daar in de buurt de nacht door, om de volgende dag verder te gaan. Bleek dat het beest ’s nachts de hele pressure plate had uitgegraven, zonder dat de IED was afgegaan. Als ik hem ooit weer zie, neem ik hem mee, dat is een prima EOD-hond.\"

Nog veel meer smeuïgs van het graaffront bij Oruzgan.web-log, waar de anekdote ook van gebietst is. Op de foto een compressor voorop een pantserwielding. Het blaast het losse stof en zand weg om bommen bloot te leggen. Soort Improvised Explosive Detector. Het vooropding wordt Cyclone genoemd.