Enkele maanden geleden kwam het boek Lelystad van reportageschrijver Joris van Casteren uit. In het boek beschrijft van Casteren zijn jeugd in de absolute hel die Lelystad heet. Hij onderbouwt de vele, vele gevallen van moord, doodslag en geweld in Lelystad met bestaande nieuwsberichten. Dat was toen. Maar heden ten dage wordt er weer volop gemoord in Lelystad. En onschuldige, willekeurige voorbijgangers zijn het slachtoffer.

Afgelopen dinsdag werd een 30-jarige Lelystedeling zonder enige aanleiding door een onbekende meerdere malen met een mes gestoken. Het slachtoffer kon nog bij een huis aanbellen en om hulp vragen maar stierf ter plekke.

In december van 2008 waren twee mensen ook al slachtoffer van de steekmaniak. Deze twee slachtoffer overleefden de aanslag maar ook zij waren willekeurige, toevallige voorbijgangers. Hun enige misdaad was dat ze op de openbare weg in de wijk waarin zij woonden liepen.

Uiteraard is er nog geen dader gepakt maar de burgemeester neemt deze incidenten (incidenten in een rij van velen) zeer serieus. Daarom zijn de Lelystadse wijken de Griend en de Bos- en Waterwijk bestempeld als veiligheidsgebied waar de politie (als die er is) bijzondere bevoegdheid heeft. De politie mag in deze wijken preventief fouilleren en iedereen naar een identiteitsbewijs vragen.

Met de komst van deze serieslachter heeft Lelystad in haar relatief jonge bestaan een nieuw dieptepunt bereikt. Sinds haar ontstaan is Lelystad een vergaarbak van randgroepvolk, tuig en diverse criminelen geweest. Straatgeweld, moord en doodslag, bovenmatig veel echtscheidingen, zinloos geweld: het behoort tot de geschiedenis van dit extreem deprimerende betonnen polderdurp.

Onlangs nog zat Lelystad zelfs zonder ziekenhuis en moest het Nederlandse leger (!) bijspringen om te voorkomen dat een compleet gebied zonder deugdelijke ziekenzorg zou komen te zitten.

Wie een inzicht wil krijgen in het ontstaan van een vervloekt en verziekt polderdorp waar moord nog altijd de gewoonste zaak van de wereld is, leest het uiterst lezenswaardige boek van Joris van Casteren.

Als u inwoner bent van bovengenoemde wijken, heeft u nog maar één keuze: in blinde paniek raken, uw huis barricaderen en zo snel mogelijk verhuizen. Bij voorkeur niet naar Almere.