Nietzsche schreef Ecce homo. Goethe Die Leiden des Jungen Werthers. Klinkhamer was zo Gehoorzaam als een hond. Les particules élémentaires is van Houellebecq en Keyl schreef Catherine & Friends. Laatstgenoemde is het nieuwe meesterwerkje van de talkshowdiva en plaatst zich hiermee direct in de top 10 van beste boeken allertijden. Een zware bevalling voor de inmiddels weer vrijgezelle Keyl die ook altijd al een moeilijke relatie met eten heeft gehad. „Ik weiger alleen op dieet te gaan”, zegt de recalcitrante scribent.

De presentatiegodin mag dan geen talkshow, geen blad of geen vriend meer hebben, de sidekick van Knevel en van de Brink peuterde wel mooi even de favoriete recepten van onze BN’ers los. „Bij eten hoort emotie”, weet Catherine. „Dat bleek. Ik geloof dat Willeke Alberti nog nooit heeft verteld dat ze in de hele familie nog steeds een bepaald gerecht eten. Het is een broodgerecht dat ze voor het eerst als klein meisje in een restaurant at. Het doet haar altijd denken aan thuis. En dat is geruststellend.”

Met die andere televisiegod, Robert ten Brink bleek de gemene deler een blikje Smac te zijn. „Wat we daar al niet mee deden”, lacht ze. „In de pasta, op brood… Robert herkende het. Dat is nou echt jeugdsentiment.”

De ooit zo gevierde journaliste sluit het schrijven van meerdere boeken niet uit. “Ik ben nou eenmaal een gezelligheidsmens, dus je moet je niet voorstellen dat ik eenzaam achter een tekstverwerker zit. Mijn boek gaat niet voor niks over eten. Ik realiseerde me dat ik met alle mensen die ik ooit heb geïnterviewd, wel eens een hapje heb gegeten. En het boek was er dus zo. Ik heb alleen van schrijver Maarten ’t Hart geen recept afgedrukt. Hij eet zó smerig. Het was daarom ook leuk om met hem te praten. Ik ken niemand anders die zo eet.”

De werktitel voor de volgende Keyl is al bekend en heet: “Waarom ik niet stopte op mijn hoogtepunt in 1868’