Aan rouwen zit geen limiet. Aan rouwen hoort geen termijn verbonden te zijn. Rouwen doe je zolang je wilt of het nodig acht. Ongeacht de breuk, ongeacht de ruzies, de familie of de vetes. Rouwen is persoonlijk en is enkel afhankelijk van hem of haar met verdriet, en het kwik.

Een rouwende man uit Taiwan was zo wanhopig, zo desperaat, zat zo vol met smart dat hij bij zijn dode vriendin in de koelruimte van het mortuarium klom. De dame in kwestie koos er zelf voor om het tijdelijke Taiwanese voor het eeuwige nirwana te verruilen of wellicht teneinde te reïncarneren als wederom een sterveling met een hoger doel. Ze koos voor een zachte dood en overleed aan een dosis slaappillen.

De door tergende pijnen gekwelde man besloot bij zijn vriendin te gaan liggen in de hoop naast haar te mogen sterven. En wie zegt dat het vriespunt een koude bedoeling is, heeft het mis.

Bijna helaas ontdekte een medewerkster van het mortuarium dat de temperatuur in een van de koelruimtes plots opliep. Toen zij poolshoogte nam, zag ze twee mensen liggen. Een overleden persoon en een onderkoelde edoch door liefde vervulde rouwende man.

De man overleefde zijn rouwproces bij meerdere graden onder nul. Hij bleef alleen achter met warme herinneringen en zijn eigen bevroren bittere tranen.